خودشم خستس...

 

لم داد به مبل راحتی...

 

داشت با خودش فکر میکرد...

 

یه صدایی میخوند...

 

پشت این نقابای سرد و سیاه...

 

چرا تو قائم میشی سر به هوا...

 

نقابو از چهره بکن بیا....

 

یه ادم محتاجه به تو حوا...

______________________________

 

شد خودش...بی نقاب چقدر قشنگتر بود...

 

حالا حوا و ادم با همن...

 

نقاباشونم زدن به دیوار...

 

تا یادشون نره نقابا پر از دروغن...دروغ

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 یکی ازم خواست عوض شم...

 

خدایا نذار برنجه از من....

 

ای خدا بازم خودت هوای مارو داشته باش.


 

نوشته شده توسط دیوونه زنجیری در دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387 ساعت 16:52 موضوع | لینک ثابت